HISTORIA

Aby zrozumieć jak ważne są sieci dla rozwoju naszej cywilizacji i innowacyjności w zakresie inżynierii środowiska i nauk o Ziemi trzeba cofnąć się do roku 1654 r. Wtedy to uruchomiona została pierwsza na świecie sieć meteorologiczna, nazywana florentyńską, czy też siecią Medyceuszy.

Obejmowała 11 działających na jednolitych zasadach stacji, w tym jedną stację w Warszawie. Chociaż za twórcę tej sieci uznaje się Ferdynanda II Medyceusza, to jej sukces był efektem nie tylko obsesji księcia na punkcie nowych technologii, konstruowania nowych przyrządów meteorologicznych i ich stosowania w praktyce, ale także działalności jego młodszego brata, kardynała Leopolda Medyceusza, który we Florencji założył jedno z pierwszych w Europie towarzystw naukowych – Accademia del Cimento. Te innowacyjne koncepcje w XVII wiecznej Toskanii mogą być też w szerszej perspektywie odczytywane jako spuścizna Galileusza. Ten prekursor nowożytnej fizyki postulował systematyczne stosowanie metody doświadczalnej w badaniu zjawisk przyrody.

To dzięki niemu nauka po raz pierwszy dysponowała „metodą” umożliwiającą zdobycie wiedzy o obiektywnej, wiarygodnej i weryfikowalnej rzeczywistości przy zastosowaniu testowania hipotez. To były przełomowe zmiany, o których już dzisiaj często zapominamy, choć uformowały podstawy nauk przyrodniczych. A trzeba pamiętać, że bez wynalezienia termometru cieczowego, jego kalibracji i skalowania, równoległych pomiarów na całej sieci stacji i właściwego opracowania ich wyników, dzisiaj zapewne nie wiedzielibyśmy czy nasz klimat zmienia się w skali globalnej? I właśnie to co zdecydowało o sukcesie sieci Medycuszy to jej mariaż z Accademia del Cimento, a więc wykorzystanie najnowszych zdobyczy nauki do interpretacji wyników eksperymentów. Bo choć Galileusz był postulatorem nauki opartej na doświadczeniu, empiryce, to jak podkreślał samo nagromadzenie faktów nie stanowi jeszcze nauki.

 

PANDa

Projekt Polskiego Atlasu Natężeń Deszczów PANDa wpisuje się co do swojej filozofii w powyższą spuściznę sieci florentyńskiej, Accademia del Cimento i metody poznawczej Galileusza. W projekcie przetwarzane były po raz pierwszy dane opadowe z sieci liczącej 100 deszczomierzy w Polsce z okresu 30 lat. Dzięki digitalizacji blisko dwóch tysięcy lat zapisów z pluwiografów i standaryzacji zapisów z deszczomierzy elektronicznych różnego typu, utworzono spójną bazę opadową w wysokiej rozdzielczości cyfrowej. Bazę tę przetworzono w sposób cyfrowy wydzielając maksymalne opady. Wartości uzyskanych maksimów opadowych zweryfikowano w oparciu o niezależne źródła informacji o opadach, w tym np. dane radarowe. Nie poprzestano jednak na tym „nagromadzeniu faktów”.

Zastosowanie najnowszych osiągnięć z zakresu statystyki, w tym przede wszystkim geostatystyki pozwoliło na opisanie nie tylko zależności w czasie, ale także w przestrzeni, zachodzących pomiędzy maksymalnymi wysokościami opadów w Polsce. Dzięki implementacji nowoczesnych symulacji geostatystycznych udało się wygenerować po raz pierwszy rzeczywisty atlas opadowy. Zawiera on katalog blisko 13 tys unikalnych modeli opadowych, modeli probabilistycznych wiążących wysokości (natężenia) deszczów miarodajnych z czasami ich trwania i prawdopodobieństwami ich występowania, przypisanych do konkretnych oczek siatki o wymiarach 5 km na 5 km, rozpiętej na obszarze całej Polski.

Opracowane w ten sposób modele nie są wynikiem statystycznego opisu danych z pojedynczych deszczomierzy, ale efektem jednoczesnego przetwarzania danych z sieci deszczomierzy. Dzięki temu po raz pierwszy odczytywane natężenia deszczów miarodajnych z atlasu PANDa dla dowolnej lokalizacji w kraju są opatrywane przedziałami ufności.

 

PLATFORMA

Niemniej projekt PANDa jest związany nie tylko z siecią deszczomierzy, ale także z siecią Internetu, która od końca lat 80. zeszłego stulecia rewolucjonizuje nasze życie. W Wikipedii, a więc encyklopedii internetowej, która wyparła drukowane encyklopedie, definiuje się nawet pojęcie Internetu Wszechrzeczy (ang. Internet of Everything – IoE), jako sieci ludzi, procesów, danych i rzeczy podłączonych do Internetu. Mając to na uwadze atlas PANDa nie jest drukowany w postaci katalogu map i tabel na papierze. Pozyskanie informacji o natężeniach deszczów miarodajnych na obszarze całej Polski jest możliwe z portalu internetowego https://portal.atlaspanda.pl/, a wybór lokalizacji jest równie prosty jak wyszukiwanie na portalu gogle.maps.

Niemniej dążeniem nie jest tylko cyfrowe dostarczanie informacji o natężeniach deszczów miarodajnych. Bardziej dalekosiężnym celem jest połączenie PANDy z siecią ludzi – a więc np. projektantów, którzy chcą wykorzystywać atlas do wiarygodnego i bezpiecznego projektowania rzeczywistych systemów odwodnienia. Służyć ma temu rozwijana równoległe z wiodącymi firmami – dostarczycielami technologii systemów odwodnienia, platforma projektanta systemów odwodnienia. Ma być ona węzłem sieci innowacji, odpowiadających na wyzwania stawiane systemom odwodnienia dziś i jutro w świetle konieczności adaptacji do zmian klimatu.

 

PREZENTACJA

Opis ten będzie osią referatu profesora Pawła Licznara i Tomasza Grochowskiego pdt: Dlaczego odpowiedzi szukamy w sieci? w sesji We’re digital.

 

Powrót

Zarejestruj się

Zachęcamy do rejestracji na konferencję „Stormwater Poland 2020″

Koszt udziału w konferencji wynosi 1490 zł netto.

Koszt uczestnictwa w konferencji dla przedstawicieli jednostek opłacających udział w co najmniej 70% ze środków publicznych zwolniony jest z podatku VAT. Prosimy o dosłanie oświadczenia o zwolnieniu z VAT do siedziby firmy Retencjapl

Koszt uczestnictwa:
Konferencja 4-5 marca - 1490 zł netto + 23% VAT
Warsztaty 3 marca - 390 zł netto + 23% VAT

Kontakt

Skontaktuj się z nami

Nie prawidłowy format telefonu
Nieprawidłowy format adresu e-mail
Więcej
Więcej

RETENCJAPL Sp. z o.o.

ul. Marynarki Polskiej 163

80-868 Gdańsk

NIP: 584-274-32-99

tel: 605 721 555

Katarzyna Grochowska

Event Manager